vanitas


Afgelopen weekend cultureel gedaan. Meestal gaan we richting Den Haag, Rotterdam of Amsterdam. In Leiden is het aanbod wat aan de magere kant, met als uitzondering de galerie van het LUMC. Daar heb ik al heel wat keren fantastische tentoonstellingen gezien, vaak schilderijen en fotografie. En het is ook lekker anoniem daar, en ook in de late avond toegankelijk. Ik doe dat wel eens als ik Annette uit de late dienst ophaal. Eerst in het Mauritshuis geweest, ik kan maar niet genoeg krijgen van het kijken naar oude schilderijen. Adembenemend om terug in de tijd te kijken naar het puttertje van Fabricius. Die is al lang gevlogen maar de manier waarop Fabricius het geschilderd heeft (in 1654, waarschijnlijk in 1 sessie) maakt het vogeltje eeuwig. Na het Mauritshuis en terug in Leiden ben ik de galerie van het LUMC ingelopen. Een tentoonstelling over bloemen (lijkt oubollig) die absoluut een aanrader is. En er staat een enorm boeket opgesteld van Linda Nieuwstad. Groot maar zeker niet monsterlijk. Hoewel ze allerlei materialen gebruikt heeft is de stofuitdrukking treffend. Daar waar zeventiendeeeuwse meesters de stofuitdrukking gebruikten om hun meesterschap te bewijzen, doet Linda Nieuwstad dat opnieuw in de eenentwintigste eeuw. Vergankelijkheid blijft een sterk thema in de kunst, zie ook de boeketfotografie van mijn dochter Nina stikstov, tweedejaars KABK Den Haag.
Foto boeket Nina Kleingeld
Foto LUMC, kunstwerk Linda Nieuwstad

naturalis



Iedereen noemt de verbindingsbrug van Naturalis (www.naturalis.nl) inmiddels de zebrabrug, niet onlogisch omdat er overall, aan een zijde, een zebrahuid is afgebeeld. Voor mij destijds (1996) enorm groot qua maatvoering, zo’n schaal was ik nog niet gewend. Uit de collectie van Naturalis is een aantrekkelijke zebra uitgezocht en er is met een hasselbladcamera een strip uit gefotografeerd. Het voor- en middendeel van de brug zijn uniek, de middenpartij is opgebouwd uit een repeterend patroon. Dat was nodig om kosten te besparen, want de brug bestaat uit totaal 72 panelen en om daar per stuk een unieke zeefdruk van te laten maken was een tikkie te duur…
Tijdens de schetsfase heb ik nog allerlei varianten de revue laten passeren, maar het is uiteindelijk toch de zebra geworden. Een van de varianten was een parade van overstekende dieren, in silhouetvorm getekend. Verrassend genoeg is nu aan de achterzijde een soortgelijke dierenparade te zien, ontwikkeld door de pr-afdeling van Naturalis. Niet onlogisch op deze plek waar er sprake is van een oversteek.
Tekening: 1996
Foto’s onder: Iris de Graaf

bimhuis



Deze week staat er in de vprogids een stukje over het oude Bimhuis in Amsterdam. Ooit ben ik daar geweest, half jaren zeventig, maar veel weet ik er niet meer van. De foto, afgedrukt bij het artikel, vond ik interessant en dacht erbij: goed dat er fotografen zijn die de nieuwswaarde van zo’n bord snappen. Zoals gebruikelijk staat er een vermelding bij in kleine lettertjes: foto Paul van Riel – Hollandse Hoogte. Met Paul samen hebben we (Karin van Iterson en ik) een heel mooi boek gemaakt: KIMONO. Even in het colofon gekeken: in 2001 gemaakt. Nog (spaarzaam) verkrijgbaar in het SieboldHuis. Paul heeft een jaar geleden ook een fotoboek gepubliceerd over de bezetting (1969) van het Maagdenhuis. Ook daar zag hij de nieuwswaarde van in, bovendien woonde hij toen drie stegen verderop in Amsterdam…
Tijdens de presentatie van het boek sprak Harry Mulisch een kort woord met herinneringen aan de tijd van de bezetting van het Maagdenhuis. Paul staat links op de foto, Mulisch rechts – ruikend aan de verse drukinktgeur van het nieuwe boek. Als je goed kijkt zie je mij op de achtergrond staan…

 

Spread: Kimono, uitgegeven door Hotei Publishing
Foto midden: Paul van Riel, foto onder: Michael Jacobs