ramp(en)



Deze week stonden de kranten vol met foto’s uit Japan. In nrc-next stond een foto die me aansprak: bewoners hadden op een leegstaand (of leeggespoeld) terrein een tekst geschreven in meer dan manshoge letters. VOEDSEL.
Bij het zien van deze foto dacht ik aan de essentie van communicatie en grafische vormgeving. Hoe breng ik de boodschap in beeld, hoe zeg ik het. De tekst op de foto is een tot op het bot teruggebrachte mededeling, bedoeld voor helicopterpiloten en rescueteams in een vliegtuig. Gelijktijdig dacht ik ook aan een foto in het onvolprezen boek De Ramp. Dit boek was zo’n beetje het enige boek in mijn ouderlijk huis met foto’s, ik moet het ontelbare keren bekeken hebben in mijn honger naar beeld. Wat dat betreft heb ik geluk gehad: De Ramp is nog steeds een van mijn lievelingsboeken, alles eraan klopt. De ambitie om het uit te brengen (fondswerving voor de slachtoffers van de Watersnoodramp in 1953), de fotografie, de tekst, de chronologie.
Omdat ik van 1954 ben, in Dordrecht geboren en getogen ben, was de ramp van 1953 ook actualiteit voor me. Mijn ouders woonden in een dijkhuis in Dordrecht, in het onderhuis was de waterstand van 1953 goed zichtbaar in de kartonnen aftimmering van het fietsenhok. De verkleuring gaf aan hoe hoog het water daar had gestaan…

 

Foto boven: Brouwershaven, 1953, uit het boek De Ramp

Foto onder: nrc-next, 15 maart 2011

arjenne fakkel



Als ik onze studio uitloop wordt ik uitgezwaaid door een meisje met bokshandschoenen aan.
Dit beeld is van Arjenne Fakkel, die een atelier heeft tegenover ons. Zij snijdt in hout en rubber. De houtsnedes worden afgedrukt, vroeger in een veelvoud van kleuren, de laatste tijd meer en meer alleen in zwart met soms een frivole toevoeging. Uit het rubber worden unica’s gesneden, deze vormen worden niet als prent afgedrukt. Zo wordt de restvorm het eindresultaat. Onderwerpen zijn vaak kinderen (die in leeftijd meegroeien met de kinderen van Arjenne) en huiselijke taferelen en voorwerpen. Op het eerste gezicht leuk en vrolijk, maar dan keert het zich plotseling om en is het grimmig en suspect. Zo ook het kind met de knuisten: een crimescene. ik kijk altijd nog even om als ik door de gang loop…
Beeld: Arjenne Fakkel

schatkist




Op http://www.flickr.com/commons is een ware schat aan mooie, oude fotografie te vinden.
Ik maak er nogal eens gebruik van, de beelden lenen zich soms verbluffend goed voor eigentijdse cover- en campagneontwerpen. Meer en meer archieven worden momenteel gedigitaliseerd en met een beetje gerichte zoekactie werkt het inspirerend en levert het ook werkbare beelden op. Vaak rechtenvrij, omdat de makers van de beelden anoniem zijn en veelal ook vergeten. Dat alleen al vind ik een reden om er gebruik van te maken…